شکست خوب

این ایده که افراد و سازمان‌ها باید از شکست درس بگیرند، رایج است و حتی بدیهی به نظر می‌رسد؛ اما بسیاری از ما نمی‌توانیم درس‌های ارزشمندی را که شکست‌ها می‌توانند ارائه دهند، بیاموزیم. ما انسان‌ها از کار سخت و تأمل در مورد اینکه چه چیزی اشتباهاتی را انجام دادیم، خودداری می‌کنیم. گاهی اوقات در ابتدا ما تمایلی به اعتراف به شکست را نداریم.
ما از شکست‌های خود خجالت می‌کشیم؛ اما به سرعت شکست‌های دیگران را تشخیص می‌دهیم. ما شکست‌های خود را انکار می‌کنیم، نادیده می‌گیریم و به سرعت چیزهایی مثل شرایط و اطرافیان خود که مطابق میل ما نیستند را سرزنش می‌کنیم. هر کودکی دیر یا زود یاد می‌گیرد که با اشاره انگشت به جای دیگر، از سرزنش خود اجتناب کنید. با گذشت زمان، این کار عادت می‌شود. بدتر از آن، این عادت‌ها باعث می‌شوند از اهداف یا چالش‌هایی که ممکن است شکست بخوریم، اجتناب کنیم. در نتیجه، فرصت‌های بی‌شماری را برای یادگیری و توسعه مهارت‌های جدید از دست می‌دهیم. این ترکیب مخرب روان‌شناسی، اجتماعی شدن و پاداش‌های نهادی، تسلط بر علم شکست را بسیار چالش برانگیزتر از آنچه باید باشد، می‌کند.
محاسبه زمان و منابع تلف شده ناشی از شکست، در یادگیری از شکست غیرممکن است. همچنین اندازه‌گیری تلفات عاطفی آن به همان اندازه سخت است.
بسیاری از ما انسان‌ها برای جلوگیری از تجربه شکست، ماجراجویی، موفقیت و حتی عشق تلاش می‌کنیم.
کتاب علم شکست خوب درباره این است که چرا یادگیری از شکست به صورت عملی در زندگی روزمره‌مان و در سازمان‌هایی که می‌سازیم، این‌قدر دشوار است. همچنین درمورد این است که چگونه می‌توانیم عملکرد بهتری داشته باشیم. در ابتدای کتاب نیز اشاره شد که من نه تنها اشتباهات و شکست‌ها را مطالعه کرده‌، بلکه خودم بسیاری از آن‌ها را تجربه کرده‌ام و باید از نزدیک یاد بگیرم که چگونه در مورد خطاپذیر بودن احساس بهتری داشته باشم. برای مثال زمانی که ماشین من در کنار جاده خراب شد و یک شب نامطمئن را صرف فکر کردن به تعمیر و نگهداری پیشگیرانه کردم یا هنگامی‌که سال‌ها پیش، در سال اول دانشگاه، در امتحان حساب ترم اول مردود شدم و یا وقتی که من بازی‌های مهم لیگ را از دست داده‌ و هر دو پسرم را ناامید کردم. این لیست ادامه دارد. برای کنار آمدن با کاستی‌هایم و کمک به دیگران برای انجام همین کار، تصمیم گرفتم که به صورت علمی به این موضوع بپردازم.
من معتقدم که بخشی از موفقیت در عبور از شکست برای به دست آوردن پاداش‌های آن (مهم‌تر از همه، اجتناب از انواع شکست تا حد ممکن) با درک این نکته شروع می‌شود که همه شکست‌ها یکسان ایجاد نمی‌شوند. همان‌طورکه خواهید دید، برخی از شکست‌ها را می‌توان به درستی «شکست بد» نامید. خوشبختانه، بیشتر این موارد نیز قابل پیشگیری هستند. شکست‌های دیگر واقعاً خوب هستند. آن‌ها کشف‌های مهمی را به ارمغان می‌آورند که زندگی و دنیای ما را بهبود می‌بخشد. مبادا ایده اشتباهی داشته باشید، من سهم خودم را از شکست‌هایی داشته‌ام که بد بودند، همراه با برخی از شکست‌هایی که خوب بودند.